Grijze of zwarte voegen komen zelden door slecht poetsen. Hieronder wat de verkleuring veroorzaakt, welke middelen echt werken, welke combinatie ronduit gevaarlijk is en waar het punt ligt waarop schoonmaken niet meer helpt.
Drie heel verschillende problemen zien er op een voeg bijna hetzelfde uit, en ze vragen alle drie een andere aanpak. Het loont dus om eerst te kijken voor u iets pakt.
Zeepresten en huidvet geven een grauwe, doffe film over de hele voeg en vaak ook over de tegel. Kalk is wit tot lichtgrijs, voelt ruw aan en zit vooral waar het water blijft staan. Schimmel is zwart of donkergroen, zit in stippen en strepen, en juist in de hoeken en langs de douchevloer.
Het verschil is belangrijk omdat kalk een zuur middel vraagt en schimmel iets op chloorbasis. Wie schimmel met azijn te lijf gaat, poetst de zwarte plek hooguit lichter; het schimmeldraad zit dan nog in de voeg.
Dit is het belangrijkste punt van dit hele artikel. Een chloorhoudende schimmelreiniger en een zuur middel — azijn, schoonmaakazijn, citroenzuur of een gewone ontkalker — reageren met elkaar en maken chloorgas. In een kleine, slecht geventileerde badkamer is dat binnen enkele ademhalingen schadelijk.
Het gaat vaak mis zonder dat iemand twee flessen tegelijk pakt: eerst de schimmelreiniger, die werkt niet genoeg, en een half uur later toch nog even de azijn erover. Dat is dezelfde reactie. Gebruikt u een chloormiddel, spoel dan grondig na met ruim water en laat het minstens een dag rusten voor u iets zuurs gebruikt.
Zet bij elk middel het raam open of laat de ventilatie draaien, draag handschoenen en houd kinderen en huisdieren uit de ruimte.
Begin altijd met het mildste middel dat kan. Een voeg is een cementgebonden materiaal dat poreus is; hoe agressiever u werkt, hoe sneller hij opnieuw vuil opneemt.
Een paar veelgehoorde tips maken het juist erger, meestal pas maanden later.
Schimmel heeft vocht nodig. Blijft de badkamer na het douchen twintig minuten nat, dan krijgt hij precies wat hij zoekt. Het grootste deel van het wit houden zit dus niet in poetsen maar in drogen.
Trek de wand en de douchevloer na het douchen af met een trekker; dat scheelt meer dan welk middel ook. Laat de ventilatie nog een half uur doorlopen of zet het raam open, en houd de deur even dicht zodat het vocht niet de rest van de woning in trekt.
Is de voeg eenmaal schoon en helemaal droog, dan kunt u hem impregneren met een voegbeschermer. Die vult de poriën, zodat vuil en vocht er minder makkelijk in trekken. Reken op herhalen na verloop van tijd; het is geen eenmalige behandeling.
Werkt uw ventilatie eigenlijk? Houd een vel keukenpapier tegen het rooster. Blijft het niet vanzelf hangen, dan zuigt de afvoer te weinig en is dát het probleem. Meer daarover in ons artikel over schimmel in de badkamer voorkomen en verwijderen.
In de hoeken en langs de douchebak zit geen voeg maar kit: een flexibele siliconenkitnaad die meebeweegt met het gebouw. Zit daar eenmaal schimmel ín, dan krijgt u die er niet meer uit. Het zwart zit in het materiaal zelf, niet op het oppervlak.
De enige echte oplossing is de kitnaad eruit snijden, de ondergrond grondig laten drogen en opnieuw afkitten met een sanitairkit met schimmelwerende toevoeging. Dat is overzichtelijk werk, maar het moet wel kurkdroog gebeuren; kit op een vochtige ondergrond laat binnen een jaar weer los.
Op een gegeven moment poetst u tegen de klok in. Herkenbare signalen: de voeg brokkelt of is op plaatsen weggezakt, er komt zand mee als u erover wrijft, een tegel klinkt hol als u erop tikt, of het zwart komt binnen een paar weken terug op precies dezelfde plek.
Dan zit er meestal vocht achter het tegelwerk. Poetsen haalt daar niets uit, en een coating of een voegenstift erover dekt het alleen af. In dat geval is de voeg uitfrezen en opnieuw voegen de juiste ingreep, of — als de waterdichting eronder niet meer doet wat hij moet doen — het tegelwerk vernieuwen.
Zijn de tegels en de ondergrond wél gezond en vindt u ze alleen lelijk, dan is badkamercoating een serieuze optie: een gesloten laag zonder voegnaden waar vuil zich in vastzet. Zit er vocht achter, dan is het dat juist niet.
Omdat de oorzaak vocht is en niet vuil. Zolang de badkamer na het douchen lang nat blijft, komt schimmel terug, hoe goed u ook poetst. Kijk eerst naar de ventilatie en het drogen; het schoonmaken is daarna pas aan de beurt.
Op cementvoegen kan dat voor kalk, kort laten inwerken en ruim naspoelen. Niet doen op natuursteen zoals marmer, want zuur tast dat blijvend aan. En nooit in combinatie met een chloorhoudend middel: die twee maken samen chloorgas.
Alleen cosmetisch, en alleen op een voeg die gaaf en droog is. Over schimmel of een brokkelende voeg heen is het uitstel: het zwart komt er doorheen en het losse materiaal blijft los.
Dat hangt af van het aantal vierkante meters, de staat van de bestaande voeg en of de ondergrond nog gezond is. Wij meten dat ter plaatse op en zetten het in een offerte; een bedrag noemen zonder de badkamer gezien te hebben is gokken.
Op een klein stukje kan dat. Belangrijk is dat u de oude voeg diep genoeg uitfreest, alles stofvrij en droog maakt en een voegmiddel gebruikt dat bij de tegel past. Gaat het om de hele douchehoek, dan is de waterdichting eronder het echte aandachtspunt en is vakwerk verstandiger.
Wij staan klaar om u te helpen met al uw badkamerwerkzaamheden.
